امروز: ۱۳۹۸/۸/۲۵
اللَّهُمَّ صَلِّ عَلَى عَلِيِّ بْنِ مُوسَى الرِّضَا الْمُرْتَضَى الْإِمَامِ التَّقِيِّ النَّقِيِ‏ بارالها درود و رحمت فرست بر على بن موسى الرضا پسنديده پيشواى پارسا و منزه وَ حُجَّتِكَ عَلَى مَنْ فَوْقَ الْأَرْضِ وَ مَنْ تَحْتَ الثَّرَى الصِّدِّيقِ الشَّهِيدِ و حجت تو بر هر كه روى زمين است و هر كه زير خاك بسيار راستگو و شهيد صَلاَةً كَثِيرَةً تَامَّةً زَاكِيَةً مُتَوَاصِلَةً مُتَوَاتِرَةً مُتَرَادِفَةً كَأَفْضَلِ مَا صَلَّيْتَ عَلَى أَحَدٍ مِنْ أَوْلِيَائِكَ‏ درود و رحمتى فراوان و كامل و با بركت و متصل و پيوست و پياپى و دنبال هم همچون بهترين رحمتى كه بر يكى از اوليائت فرستادى.
تاريخ: ۱۳۹۴ چهارشنبه ۱۰ تير ساعت ۷:۳۲ کد مطلب: 4512
 اخلاق اداری
بايدها (معروفها) و نبايدهای (منکرهای) اداری
اخلاق اداری به چگونه کار کردن در اداره می پردازد. يک کارمند مسلمان بايد متخلق به اخلاق اسلامی و انسانی باشد. به عبارت ساده و مختصر اخلاق شامل شناخت صحيح از ناصحيح و آنگاه انجام صحيح و درست و ترک ناصحيح و نادرست است. بنابرين اخلاق اداری را می توان بايدها و نبايدهای اداری و چگونه کار کردن در اداره تبيين نمود. اخلاق اداری مطلوب زمانی بوجود می آيد که کارکنان نظام اداری يک کشور به مردم از منظر درست بنگرند و خود را خدمتگزار و وکيل مردمان بدانند. مهمترين مبنا در پيشرفت اخلاق اداری تصحيح بينش کارکنان نسبت به خودشان، مردمان، مسؤلان و وظايف شان است، زمانی که ديد انسان نسبت به مردم، مافوق و کارش اصلاح شود کار کردن به مثل خدمت نمودن و عبادت کردن است و اين خود سبب رشد در اداره و توسعه اخلاق در اداره می شود. در نظام اداری آن چه در راس مناسباب و رفتار اداری حاکم است حرمت نگهداشتن و حفظ حقوق مردمان است هر يک از کارکنان دولت در هر مرتبه و جايگاهی که قرار دارند اگر حافظ حقوق و حرمت ارباب رجوع باشند يک نظام اداری مبتنی بر اخلاق ظهور خواهد کرد. اگرچه ارائه کار خوب برای نظام های خدمات‌رسانی وظيفه است، اما نبايد فقط به انجام وظيفه بسنده کرد. بلکه با توجه به جايگاه رفيع «خدمت به خلق» در پيشگاه حق تعالی‌، لازم است خدمت را از مرز وظيفه گذرانده و آن را به حد لذت رساند. اخلاق اداری همان مفهوم امر به معروف و نهی از منکر در آموزه های دينی ماست. امر به معروف در انديشه اسلامی و دينی جايگاه ويژه‌ای دارد و مديران می‌بايست برای احياء امر به معروف همت بيشتری از خود نشان دهند، امر به معروف نظارت همگانی و احساس مسئوليت افراد نسبت به يکديگر است و بی اعتنايی نسبت به تذکر و ارشاد ديگران آغاز نقطه انحرافی انسانهاست. گاهی اوقات عدم شناخت معروف و منکر موجب می شود در اذهان عمومی، معروف منکر و منکر معروف تلقی شود و در نهايت به کم رنگ شدن اين فرهنگ مقدس ختم می شود. ترک امر به معروف و نهی از منکر خود يکی از مصاديق منکر است که بايستی امر به معروف آنقدر تکرار گردد تا اذهان عموم در گام اول با لفظ کلمه مأنوس و در گام بعدی با حقيقت مطلب آشنا شود چرا که امر به معروف و نهی از منکر همان دعوت به نيکی ها و پرهيز از زشتی هاست که فطرت آدمی پذيرای آن است. مصاديق معروف و منکر در ادارات را با عنوان بايدها و نبايدهای اداری در پنج حوزه شناسايی کرديم اميد است مورد عنايت و استفاده برای کارکنان و مديران محترم باشد.
الف)در ارتباط با ارباب رجوع:
بايدها:
1 -تکريم ارباب رجوع و حفظ حرمت و شخصيت آنان
2-خوشرويی و خوش برخوردی در مواجه با ارباب رجوع
3- پاسخگويی و مسئوليت پذيری در قبال کار ارباب رجوع
4-توجيه قانونی، عقلی و منطقی عدم انجام خواسته های نامربوط ارباب رجوع
5-توجه به کسب رضايت مردم و در نهايت رضايت الهی
6- رعايت عدالت و انصاف در برخورد با مراجعين
7-رعايت اخلاق اداری و تواضع در برابر مردم
8-رعايت اخلاق اسلامی در برخورد با مراجعين
9-حضور به موقع در محل کار و تعيين جايگزين برای انجام امور مراجعين در اوقات عدم حضور در محل کار
10-تسريع و تسهيل در انجام امور مردم
11-پيگيری و رسيدگی به امورات، مشکلات و شکايات ارباب رجوع
12-درست و به موقع انجام دادن کارهای مردم
13-داشتن سعه صدر و تمايل مثبت در برخورد با ارباب رجوع
14-گوش دادن اثر بخش به خواسته ها و ارائه اطلاعات و راهنمايی لازم و کافی ارباب رجوع
نبايدها:
1-تبعيض نژادی، قومی، خويشاوندی، مذهبی و جنسی در ارائه خدمت به ارباب رجوع
2-تجسس در امورات شخصی ارباب رجوع
3-اخاذی، رشوه خواری و اخذ وجه بيش از تعرفه های مقرر در قانون
4-تاثير و قبول توصيه و سفارش در ارائه خدمات ارباب رجوع
5-منت گذاشتن و چشم داشت از بابت انجام امورات مراجعين
6-ترک محل کار در اوقات موظفی اداری بدون دليل و اجازه
7-افشای اسرار و اطلاعات محرمانه ارباب رجوع
8-داشتن کبر و غرور در برخورد با ارباب رجوع
9-کاغذ بازی های آزار دهنده و امروز و فردا کردن کار ارباب رجوع

ب) در ارتباط با همکار:
بايدها:
1- احترام به همکاران و رفتار توأم با ادب و نزاکت
2-رعايت و داشتن رفتار مناسب همکاران خانم و آقا با يکديگر در فضای اداره
3-ارائه انتقاد سازنده و مؤثر در صورت نياز جهت اصلاح و بهبودی
4-داشتن وحدت ، صميميت و همدلی با همکاران
5-همکاری، مشورت و مشارکت در انجام بهينه وظايف شغلی و سازمانی
6-توسعه و توانمندی همکاران از طريق انتقال تجارب و تسهيم اطلاعات
7-امانتداری و حفظ اسرار همکاران
8-امر به معروف و نهی از منکر
9-محبت، الفت و صداقت در تعامل و ارتباط با همکاران
10-کمک به انجام وظايف شغلی همکار در صورت نبودن ايشان در محل کار و يا در زمان مشغله زياد ايشان
نبايدها:
1-تجسس در امور شخصی همکاران
2-انتقام جويی از همکاران و مراجعه کنندگان
3-استهزاء و تخريب همکاران
4-دخالت بی مورد در امور غير مرتبط با وظايف محوله
5-عدم توجه به نظرات همکاران و عدم استفاده از مشارکت مردم در کارها
6-سوء ظن، بخل و حسادت به همکاران
ج) در ارتباط و رفتار مدير با کارمند:
بايدها:
1- بکار گيری نيروهای متعهد، متخصص و شايسته در بخش های مختلف اداره جهت پيشبرد سريع امور
2-عدالت و انصاف در برخورد با زير دستان
3-تفويض اختيارات و استقلال در انجام وظايف شغلی و سازمانی
4-افزايش توانمنديهای کارکنان از طريق انتقال تجارب و آموزش
5-ايجاد انگيزه، ميل و علاقه در کارکنان برای انجام وظايف شغلی و سازمانی
6-تشويق و تنبيه به موقع کارکنان
7-حس مسئوليت پذيری و مشارکت کارکنان در امور
8-حضور مدير دستگاه در بين همکاران به منظور رسيدگی به امور آنها
9-تقويت حس همکاری، تعاون و مشارکت در بين کارکنان
10-برنامه ريزی برای گسترش روحيه ابتکار ، خلاقيت و نوآوری کارکنان
11-تقدير از نيروهای مبتکر، خلاق، فعال و وظيفه شناس دستگاه و حمايت جدی از آنان
12-ترويج روحيه مردم داری و نهادينه نمودن اخلاق اسلامی در بين کارکنان
13- کنترل و ارزشيابی دقيق کارکنان و ارائه بازخورد مناسب برای اصلاح و بهبود
14-فراهم نمودن شرايط رشد و تعالی کارکنان در ابعاد مختف
15-حمايت و پشتيبانی جدی از همکاران برای رفع مشکلاتشان
نبايدها:
1-تجسس در امور شخصی کارکنان
2-پيش داوری و قضاوت يکطرفه نسبت به پرسنل
3-استبداد، تکبر، تحقير و استهزا تبعيض، بی احترامی و خشونت در برخورد با زير دستان
4-انتصاب ناشايسته اقوام، نزديکان و دوستان فاقد صلاحيت
5-عدم نظارت مسئولين بر واحد های تحت نظر خود
6-وعده های پوچ و غير قابل انجام به کارکنان
7-کتمان اطلاعات مورد نياز شغلی کارکنان
8-نتيجه تلاش و کار زير دستان را به خود نسبت دادن
9-به کار گيری کارکنان مجموعه تحت مديريت جهت انجام امور شخصی و غير اداری



د)در ارتباط و رفتار کارمند با مدير:
بايدها:
1-اطاعت پذيری و انجام به موقع دستورات مافوق
2-رعايت سلسله مراتب سازمانی
3-حفظ حرمت و منزلت مديران در محيط اداری و غير اداری
4-ارائه نظرات کارشناسی در رابطه با وظايف شغلی و سازمانی
5-صداقت، امانتداری و برخورد مؤدبانه با مافوق
6-مشارکت جدی در کارهای تيمی و انجام وظايف شغلی
7-استفاده درست در مقابل اختيارات تفويض شده
نبايدها:
1-عدم رعايت سلسه مراتب اداری
2-تمرد و سرپيچی از دستورات مافوق
3-دروغ، تهمت، افتراء، غيبت کردن و بدگويی پشت سر مديران
4-ارائه گزارشات خلاف واقع
5-تملق و چاپلوسی در رفتار و ارتباط با مافوق
6-فقط خود را مقرب درگاه مدير و سرپرست مافوق قرار دادن
7-از زيرکارها ، شانه خالی نکردن و امور محول شده را به گردن ديگران نيانداختن


ه) در ارتباط با سازمان و شغل:
بايدها:
1-انجام به موقع و دقيق وظايف محوله
2-حضور منظم و به موقع در محل کار و فعاليت تا پايان وقت اداری
3-ارتقای دانش و مهارت مورد نياز شغلی و سازمانی
4-سخت کوشی و تلاش در کار
5-دقت و احتياط در مصرف بيت المال و جلوگيری از ريخت و پاش و دوری از اسراف
6-افزايش بهره وری، اصلاح الگوی مصرف، صرفه جويی و استفاده بهينه از امکانات و منابع سازمان
7-ارتقای خلاقيت و نوآوری در روشهای انجام وظايف شغلی و سازمانی
8-رعايت پوشش اداری
9-توجه به ساده پوشی و عدم آرايش زننده در ادارات و مراکز آموزشی و عمومی
10-رعايت قوانين، مقررات، ضوابط اداری و آراستگی محيط کار
11-رعايت شئون و شعائر و اخلاق اسلامی (در گفتار، رفتار و پوشش و برخورد با ديگران(
12-حفظ اسرار شغلی و افزايش تعلق و شهرت سازمانی
13-برگزاری و شرکت فعال و به موقع در نماز جماعت و تشويق همکاران برای شرکت در نماز
14-آشنايی با قوانين، دستورالعملها و علوم وفنون و تکنولوژيهای نوين مرتبط با وظايف شغلی و سازمانی
15-شفاف سازی و مستند سازی نحوه ارائه خدمات و اسناد و مدارک مرتبط
نبايدها:
1-سوء استفاده از موقعيت شغلی و استفاده شخصی از امکانات دولتی و مردمی
2-اعمال نفوذ برای نيل به منافع شخصی و گروهی و پذيرايی های پر خرج برای حفظ موقعييت شخصی
3-برگزاری جلسات زايد و بی فايده و سفرهای پرهزينه و بی مورد داخلی و خارجی
4-سهل انگاری در وظايف اداری و کم فروشی و کم کاری
5-دير سرکار آمدن و زود رفتن از محل کار
6-انجام کارهای شخصی در اوقات و ساعات اداری
7-ماندن در اداره در غير ساعات اداری و انجام ندادن کار و گرفتن اضافه کاری
8-اسراف و افراط و تفريط در بکار گيری اموال حتی در جهت مصارف اداره
9-سهل انگاری در حفظ امکانات دولتی، بدبين کردن مردم به نظام و انقلاب اسلامی
10-اسراف در برگزاری جشنواره ها و هزينه های جانبی سنگين(انواع پذيرايی ها)
11-اختلاس، جعل، خيانت در امانت و عدم وفای به عهد
12-مکالمه زياد و طولانی و بی مورد با تلفن اداره
13-افشای اطلاعات موجود در دستگاه
14-استعمال دخانيات و داشتن اعتياد
15-بی‌انگيزگی، تنبلی، بی عفتی و بد پوششی


ستاد صیانت از حریم امنیت عمومی وحقوق شهر وندی
جمعیت هلال احمر خراسان رضوی

ارسال به دوستان  نسخه چاپی


نام:  
پست الکترونیکی:  
نظر شما:  
کد امنیتی